Onze activiteit in de Vlaamse basisschool “De Taalkoffer” (Comines) was een voltreffer. Op velerlei gebied. De opkomst, de ontmoeting met de leden van de plaatselijke Marnixring, de sfeer, de babbels. Maar vooral de BBQ (waar directeur Tom voor had gezorgd) was van hoge kwaliteit. Voeg daarbij veel (voor de ene) of iets minder drank (voor de ander) (twee uur aperitieven met hapjes is een uitzonderlijk goed!) tijdens aperitief en BBQ en het lekkere dessert en alle ingrediënten zijn aanwezig om ons in opperbeste stemming te brengen.

Dat Wim en Dries de feestmanagers waren, was algauw duidelijk (denk aan Bourgondisch genieten, aan overvloed en weelde). (Ik wil er stilletjes bij vermelden dat de BBQ uit Wevelgem kwam. Ik heb daar gewoond tot 1976.)

De meesten waren op dreef en babbelzieker dan ooit.
Ook de tussenkomsten, kort, lang, te lang (?) waren duidend, bemoedigend en bezield. (Als de speech te lang duurde, werd de spreker nog voor het einde (?) bedankt met een ‘spontaan gestuurd’ applaus.)  Ik denk aan de schitterende speeches van dokter Guy Celen (voorzitter Marnixring), van een blije Dries en van onze gewezen voorzitter (politica) Cécile.

Vooral de oproepen tot solidariteit, tot standvastigheid, tot ‘rechtvaardigheid’ (in de verdeling van rechten en plichten) vielen op.

In de babbels buiten en aan tafel met tafelgenoten viel de nieuwe wind op. Of moet ik schrijven: de wil om nieuw leven te blazen in onze Orde en in onze missie.

Zoals u weet, heb ik aan het Dagelijks Bestuur een nieuw ontwerp-missie voorgelegd ter discussie. Met drie accenten: één: actualisering van onze doelstellingen, twéé: de aantrekkelijkheid van onze activiteiten en drie: de recrutering van de jonge(re) generatie.

Straks publiceer ik foto’s van deze activiteit, ‘geschoten’ door Wim en doorgemaild door zijn schattig vrouwtje Mia.

Een pluim voor de organisatie!

Thierry

Internationaal Orgelfestival Veurne-Westkust - Openingsconcert

Donderdag 12 juli 2012 om 20.00 uur

Onze-Lieve-Vrouwekerk De Panne

Peter Ledaine - orgel

Op donderdag 12 juli is er om 20.00 uur het openingsconcert van het Internationaal Orgelfestival Veurne-Westkust.

Dit concert gaat door in de Onze-Lieve-Vrouwekerk van De Panne waar een prachtig orgel staat van de Duitse orgelbouwer Johannes Klais uit Bonn.

Het instrument werd gebouwd in 1937 en enkele jaren geleden gerestaureerd door Jan Lapon uit Diksmuide.

Organist Peter Ledaine studeerde aan het Lemmensinstituut van Leuven bij Chris Dubois en aan het Sweelinck Conservatorium van Amsterdam bij Hans van Nieuwkoop.

Hij heeft een veelzijdige carrière als organist-titularis van de orgels van de Sint-Petrus en Pauluskerk in Oostende, dirigent van het Orlandusensemble, directeur van de SAMW van Blankenberge en concertorganist.

Op zijn programma staan werken van Buxtehude, Bach, Lemmens en Peeters.

www.fugato.be

Paule Cottigny, toen (R.N.S Kortrijk) en nu

BOERDERIJTJE LANGS
DE ZANDWEG IN CABOUR

De zon stond twee bomen hoog,
een ekster zat op de i van januari
- zijn paaltje voor uitkijk en gebabbel -

een mensenpaar leunde
over het hek van een oase:
zij hadden schapen als kleine wolken,
duiven van zondagdons,
een drachtige merrie
en een dak boven hun hoofd.

Onder het ijs van de vijver
kon je de honderdjarige stilte horen,

er waren twee rijen appelbomen
voor straks in de lente,
er waren nog meer onzichtbare dingen
die uit liefde waren ontsaan.

Fernand Florizoone

Net zoals vorig jaar komt de Orde ook deze zomer verrassend uit de hoek.

Op woensdag 11 juli ’12 vergast de Orde de leden en sympathisanten op de eerste zwart/gele barbecue in de geschiedenis van de Orde.

Locatie                              De Taalkoffer (Vlaams schooltje Komen)
                                          Kastelenlaan 109

                                          (Avenue du Chateau 109 Comines > voor GPS gebruikers)
                                          7780   Komen

                                          www.detaalkoffer.be

Programma                      vanaf 12u ontvangst door de Vlaamse leeuwers, Dries en Wim (feestmanagers van dienst).

aperitief met hapjes op BBQ

                                          voorgerecht

                                          verzorgde barbecue op z’n Vlaams

                                          koffie en” dessert op z’n Vleters”

                                                                                                                    

Achteraf rondleiding in het Vlaamse Schooltje, de Taalkoffer, door   Tom, de directeur, met demonstratie van modern onderwijs met digitale lesborden. Nadien mogelijkheid tot napraten bij een frisse pint.

Kostenplaatje                   door de ongeëvenaarde onderhandelingstechnieken van het organiserend duo (Dries en Wim) kunnen we u dit exclusieve arrangement aanbieden voor de prijs van 35 €/pp. Kinderen en vakantiegangers(< 12 jaar) betalen slechts 10 €.

Inschrijven                       bij penningmeester Wout Cornette tegen zaterdag 7 juli.

                                          tel 058/28 96 82

                                          wout.cornette@pandora.be

                                          wil de verschuldigde som overschrijven op rekening  474-5194471-61

                                          Met vriendelijke groeten,

                                          Wout Cornette                                                   Luc Delancker

                                          Voorzitter                                                           Secretaris

HET BLOTE

De vlakte wordt aan de bocht
een armzwaai eindeloosheid
kantelend naar de einder toe,

de wind werd geplant
en de boom werd wind
en verdween,

wolken zon en aarde
hebben een bote afspraa
op de oeverloze weiden.



Fernand Florizoone

Kortbij archief

Cultuurtrofee voor Geertrui Seys

21 januari 2012 - Ieper  Jaarlijks reikt de Ieperse Cultuurraad een Cultuurtrofee uit aan een cultureel verdienstelijke Ieperse persoon of vereniging. De Cultuurtrofee 2011 werd toegekend aan Geertrui Seys, die voorgedragen werd door verschillende verenigingen samen. Recente blikvangers die de handtekening van Geertrui dragen zijn het verschijnen van haar boek ‘Uitgelezen Ieper’ eind 2010  en de fijne hommage aan Jef Lesage in oktober 2011. De cultuurtrofee is een keramische sculptuur van de hand van Stijn Yperman, leerkracht aan dé Academie Ieper afdeling beeldende kunst, en wordt officieel uitgereikt in januari 2012. Geertrui Seys volgde een opleiding regentaat en behaalde de Eerste Prijs Voordracht aan het Kon. Muziekconservatorium Gent (bij Ast Fonteyne en Gerard Vermeersch). Ruim 30 jaar bracht ze honderden leerlingen op een zeer begeesterende wijze alle finesses van de Nederlandse taal, dictie en woordkunst bij. Onder haar impuls kende de woordafdeling van de Ieperse academie een grote bloei. In het verenigingsleven was ze vroeger actief o.a. als bestuurslid bij (Jong-)Davidsfonds en Bond Grote en Jonge Gezinnen, als spelend lid bij Richten, lid van het Kattenstoetcomité en regieassistente, lid van de Museumcommissie van het Onderwijsmuseum. Nu is ze o.a. voorzitter van de vzw Jef Lesagekring-11 julicomité, lid van de Confrerie Gerard Vermeersch, en begeleider van de leesgroep van het Davidsfonds Ieper en Davidsfonds Langemark. Ze geniet ook bekendheid als auteur en regisseur. Ze schreef korte toneelstukjes voor de lagere school, voor de jeugdboekenweek en voor diverse verenigingen, avondvullende programma’s voor de lagere school (Zolderdebolder, Rikketik jij en ik, Knabbeldebabbel) en de middelbare scholen (De draad van Ariadne, Omtrent Oidipoes), geëngageerde stukken, kerstspelen, en heel wat monologen, dialogen en typetjes (de leerling, de leraar, de dame, de toerist). Ze schreef drie kleine jeugdboeken: Lode uniek (over ADHD), Ivo (over pedofilie), en Stijn (over huiselijke problemen). Ze schreef diverse andere boeken o.a. voor de federatie beschutte werkplaatsen, maar ook ’75 jaar Foto Daniël, een familiekroniek’ en het recent bij Lannoo uitgegeven ‘Uitgelezen Ieper’ - het resultaat van meer dan dertig jaar verzamelen van teksten van en over Ieper. Momenteel werkt ze mee aan een publicatie over 175 jaar muziekonderwijs in Ieper. Ze schreef ook teksten voor liederen, die op muziek gezet werden o.a. door Walter Devoldere, Bart Coppé, Jan Lesage en Jos Mertens. Deze laatste  componeerde vorige maand, kort na de unieke herdenkingsavond voor Jef Lesage,  op een tekst van Geertrui het ‘Kerstlied voor Jan’. Geertrui Seys is ook bekend voor haar presentatiewerk, o.a. de IJzerbedevaart, concertpresentaties, Ieper Westland Zingt in een organisatie van de Marnixring,… Ze realiseerde ook een aantal eigen poëzieprogramma’s. Geertrui Seys is een  zeer waardige winnares van de Ieperse cultuurtrofee! Pagina aangemaakt door Westhoek.be.

Beste confrater,

Fernand en ik stellen (jammerlijk) vast dat het essay 

dat Thierry Deleu schreef over de poëzie van Fernand Florizoone 

aan uw aandacht is ontsnapt.

Even recapituleren:

HET ESSAY van Thierry

OVER DE POËZIE VAN FERNAND

kun je bestellen via mij of via de auteur:

flori.fer@hotmail.be

thierry.deleu2@telenet.be

0475/811763

  

Een gelukkig, gedroomd Arcadia

BESTELLEN KAN OP BE42 0000 9002 1454 VAN

THIERRY DELEU - 8670 OOSTDUINKERKE

16 € (PORTOKOSTEN INBEGREPEN)

DANK!

Fernand Florizoone zegt het zo mooi: "Daar elke vogel zingt zoals hij gebekt is, zou ik af en toe een gedicht kunnen insturen, indien dit past in de lijn van het krantje. Ik denk bv. aan de dorpen uit onze contreien."
Een schitterend voorstel! 

DE MOEREN

Waar een effen slaap de horizon bestrijkt
is de vlakte blijde boodschap,
haar overgave aan de windstreken
is vruchtbaarheid.
Wie bespeelt de harp van riet en koren
en gaat weldoende door het land?


Fernand Florizoone Uit ' De grens is geen begrenzing'- Poëzie over Veurne-Ambacht - Uitg. Orion , Brugge.

Nieuwe cd

Johann Sebastian Bach

Jan Vermeire op het Jürgen Ahrendorgel van Porrentruy in Zwitserland.

Secretum Records heeft een nieuwe cd uitgebracht met werken van Johann Sebastian Bach, gespeeld door Jan Vermeire op het prachtige Jürgen Ahrendorgel van de Ancienne Église des Jésuites in Porrentruy in Zwitserland. Dit orgel werd gebouwd in 1985 in de stijl van Gottfried Silbermann en is een van de meesterwerken van Jürgen Ahrend, ideaal om de muziek van Johann Sebastian Bach op te vertolken.

De opname werd gemaakt door Sound Recording Centre Steurbaut.

De cd is te koop aan 22 euro en kan besteld worden bij Orgelvereniging Het Secreet vzw, Sporkijnstraat 1, 8630 Veurne. Verzendingskosten 1,80 euro.

Bankgegevens:

IBAN: BE40 4745 2113 5163

BIC: KREDBEBB

www.janvermeire.be

 Fictieve (*) brief van de voorzitter

Beste confraters,

Er zijn er hoogstwaarschijnlijk die denken dat de vergaderingen en activiteiten van de Orde Driekoningen georganiseerd worden voor een bende Bourgondiërs die komen eten en drinken (bijna schreef ik: zuipen en slurpen).

Bij dezen wil ik het tegenovergestelde bewijzen. De ordeleden zijn wel degelijk wreed sociale wezens die veel over hebben voor het welzijn van hun medemens. Neem nu de leden van het Dagelijks bestuur. Zij werken hard en vol enthousiasme en worden slechts afgeleid door nieuwe of vernieuwde voorstellen, suggesties en ideeën.

Het dagelijks bestuur heeft soms een beetje hulp nodig van de toekijkende medemens. Het stelt zich soms vragen, zoals: “Kennen onze confraters onze ontstaansgeschiedenis? Onze doelstellingen? Onze dure eden en verwachtingen?”

Soms heb ik het gevoel dat wij afglijden naar een ‘gezellig clubje’ van consumerende en zelfgenoegzame ‘ouderlingen’. Ik doe een oproep om eens rondom ons te kijken of er geen jonge mensen zijn, mannen en vrouwen, die op hun eigenste manier onze idealen delen. Een verjonging zou geen kwaad kunnen. De Orde Driekoningen moet ook na ons lijfelijk voortbestaan en geanimeerd voortleven.

Misschien kunnen wij via onze ‘beroemde?’ en ‘vaak bezochte?’ website een oproep lanceren. Dat is bij dezen volbracht.

Voilà, zeg nu nog dat wij niet sociaalbewogen zijn….

Groeten,

De fictieve voorzitter

* Fictief betekent: verzonnen, denkbeeldig, bedacht, imaginair, gefingeerd, geveinsd, ingebeeld, niet werkelijk, niet echt, verdicht.

Jan Vermeire, 
internationaal bekend organist,

lid Orde Driekoningen Beauvoorde 

---

Wat is een orgel?

Het orgel is één van de oudste instrumenten, dat ook tegenwoordig nog wordt bespeeld. In al z'n vormen bestaat het uit pijpen, hefbomen of toetsen en een luchtaanvoer. Zijn oorsprong gaat terug naar de eenvoudige pansfluit.
Het orgel bestaat uit zeer veel pijpen (elke pijp is eigenlijk een fluit), van verschillende grootte, die ieder één toon kunnen produceren. Mechanische balgen zorgen ervoor dat lucht door de pijpen wordt geperst.
Een elektrische generator zorgt voor wind in de balg door middel van een ventilator. Met registerknoppen selecteert de speler een reeks pijpen. Als een toets of een pedaal wordt ingedrukt, gaat de lucht naar de gewenste pijpen.
De kunst van het orgelbouwen, die door de oude Grieken en Romeinen werd ontwikkeld, werd doorgegeven aan de volkeren van het Midden-Oosten. Sinds de middeleeuwen bleef deze bijna exclusief tot Europa beperkt, en werd pas later tot de V.S uitgebreid.
De belangrijkste stadia in de ontwikkeling van het moderne orgel, spreiden zich uit over zo'n 2000 jaar en omvatten de invoering van de toetsen, het toevoegen van registers en de mechanisatie van de werking.
De nieuwste ontwikkeling is het gebruik van elektriciteit om het mechanisme aan te drijven.

Meer informatie over het pijporgel: www.muziekindex.nl/p/frame/pijporgel.html

Informatie over elektronische orgels en keyboards kun je vinden op: www.muziekindex.nl/p/frame/keyboard_orgel.html

---

Een van de oudste voorstellingen van de 3 Wijzen. Sarkofaag, 4de eeuw. Rome, Museo Pio Critiano

Het verhaal van de Drie Koningen 

volgens Mattheus en de apocriefe boeken

Drie wijze koningen uit het verre oosten zien een nieuwe ster aan de hemel. Een ster zó fel dat hij het licht van de maan - en zelfs dat van de zon - doet verbleken. Toch kan niet iedereen hem zien. De drie koningen zien hem echter helder schitteren. Deze ster is aangekondigd in oude geschriften. Hij zou verschijnen als teken van de geboorte van een grote koning. 

Herodus
Als de ster stil houdt boven Jeruzalem, trekken de wijzen een verkeerde conclusie en koersen ze naar het koninklijk paleis van Herodus. Daar vinden ze in plaats van inspiratie juist starheid en corruptie. Herodus is zich van geen nieuwe koning bewust en ziet diens aankondiging als een persoonlijke bedreiging. ‘Loopt mijn macht gevaar? Moet ik deze toekomstige koning niet uit de weg ruimen?’

Sluw laat Herodus de Koningen hun tocht naar het koningskind voortzetten op voorwaarde dat ze naar zijn paleis terugkeren zodra ze hem hebben gevonden. Dan kan ook hij ‘zijn eerbied gaan tonen’.

Op reis
De wijzen stellen een karavaan samen en vertrekken om deze nieuwe koning te eren. Zij laten zich leiden door de ster, symbool voor ‘roeping’ en ‘inspiratie’.

De ontmoeting in Bethlehem
De Wijzen vinden het Kind dat een nieuwe toekomst vertegenwoordigt niet in een paleis, maar in een armoedige stal, te midden van het volk. Het zien van het Kind raakt de Koningen tot in het diepst van hun ziel. Ze beseffen zijn goddelijke herkomst. Beschaamd leggen ze hun Koninklijke cadeaus aan zijn voetjes neer.
Veranderd, ja verlicht, verlaten de Wijzen de stal.

De moord op de onnozele kinderen

Een engel draagt de Koningen op om niet naar Herodus terug te gaan. Deze heeft niets goeds in de zin. Langs een andere route keren de wijze mannen naar hun land terug. Herodus heeft het nakijken. Woedend besluit hij tot een massaslachting onder alle jongetjes jonger dan 2 jaar in zijn rijk: de 'moord op de onnozele (onschuldige) kinderen'.

Waar kwamen de Drie Koningen vandaan?

Wat voor vorsten waren dat? Deze vragen hebben altijd mensen geprikkeld. Het moet hen fel hebben aangesproken dat drie machtige koningen hun paleis verlieten, geleid door een geheimzinnige ster, en een verre reis ondernamen, om hulde te brengen aan een kind, geboren in een armzalige stal.

De kritische vraag die mensen stellen, luidt: “Gaat het hier om authentieke koningen?” In de evangeliën is er geen sprake van Drie Koningen. Drie van de vier evangelisten maken geen gewag van hun bezoek. Enkel Matheus 2.1-18.

Waren het gewoon ordinaire sterrenwichelaars, tovenaars of droomuitleggers. Of waren het echte wetenschapslui? Of priester-astronomen uit bv. het Tweestromenland Mesopotamië (de Eufraat en de Tigris)? Perzië? Babylon?
Welk verschijnsel aan het firmament hadden ze gezien: een ster, een conjunctie van planeten, een supernova? Mattheus meldt niet uit welke landen zij kwamen, met hoeveel zij waren, hoe oud ze waren, hoe rijk en hoe ze verder leefden na hun terugkeer?

Een mooi verhaal

Het verhaal is vaak aanleiding geweest tot de vorming en de verbreiding van allerlei legenden. Velen haalden hun materiaal van kruisvaarders, zeevaarders, handelslui en reizigers. Zij putten ook uit de apocriefe verhalen.

Wegens te geringe belangstelling gaat onze uitstap van 6 juni naar Menen NIET door. Onze excuses hiervoor. Wij kunnen deze uitstap misschien later opnieuw organiseren indien de interesse groter is. Wim Vannobel

Ridder Godfried Lannoo op 85-jarige leeftijd overleden

donderdag 24 mei 2012 om 12u24

Tielt - Deze morgen is ridder Godfried Lannoo, tweede generatie van de gelijknamige uitgeverij, op 85-jarige leeftijd overleden. Godfried was de zoon van stichter Joris Lannoo en bouwde na de tweede wereldoorlog de bekende uitgeverij verder uit. In 1996 werd hij tot ridder verheven.
Godfried Lannoo, geboren in 1927 als vierde van acht kinderen, gaat in 1945, onmiddellijk na zijn humaniorastudies aan de slag in het bedrijf van zijn vader en stichter Joris Lannoo.

Bredere cultuurspreiding

Hij bouwde na de tweede wereldoorlog de uitgeverij Lannoo verder uit. Hij was niet alleen een ‘entrepreneur’, maar een uitgever in hart en ziel. Hij beschouwde het als een voorrecht een uitgever te zijn. In de jaren vijftig en zestig verbreedde Godfried Lannoo het profiel van de Vlaams-katholieke uitgeverij. Zonder de roots van het bedrijf te verloochenen, werkte hij aan een project dat cultuurspreiding verzoende met economische wetmatigheden.

In 1959, bij het vijftigjarige jubileum van de drukkerij-uitgeverij Lannoo, namen de kinderen van Joris Lannoo, Godfried, zijn broer Jan en zijn zus Godelieve, het roer van het bedrijf definitief in handen. Het werd de start van de schaalvergroting die in de jaren zestig en zeventig op gang kwam. De eerste externe uitgevers en medewerkers werden aangetrokken en Godfried Lannoo was ook de eerste Vlaamse uitgever die zijn opwachting maakte op de Frankfurter Buchmesse. Zo droeg hij ertoe bij dat Vlaamse uitgaven op een internationaal niveau werden gebracht.

Enkele opvallende publicaties

In de woelige jaren 70 slaagde Godfried Lannoo erin om een van zijn grootste projecten, de tweedelige Encyclopedie van de Vlaamse beweging, tot een goed einde te brengen (1975). Niet toevallig was een van zijn laatste projecten als uitgever de uitgave van de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging in de jaren 90. Maar Godfried Lannoo had een brede belangstelling en lag bv. ook aan de basis van het managementfonds van Lannoo en talrijke toeristische publicaties.

Koninklijke waardering

Godfried Lannoo trok zich in 1994 terug als algemeen directeur en in 2002 als voorzitter van de raad van bestuur, maar hij kreeg er twee mooie titels voor in de plaats. Vanwege zijn bijzondere verdiensten werd Godfried Lannoo in 1996 door koning Boudewijn in de adelstand verheven tot ridder.

Godfried koos als wapenspreuk: ‘Den lande en volke getrouw’. In april 2003 benoemde de Nederlandse koningin Beatrix hem tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, een mooie blijk van waardering voor een overtuigde Groot-Nederlander.

Een opvallende verschijning

Godfried Lannoo zal veel mensen bijblijven als een opvallende verschijning. Ooit typeerde auteur Henri Van Daele, ‘een vriend van het huis’ zoals Godfried zijn auteurs graag omschreef, de uitgever als ‘een grote, jongensachtige man, die met energieke stappen kwiek door de wereld marcheert.

Het is de moeite waard om hem over de Fiera van Bologna te zien stappen of over de Antwerpse Boekenbeurs. Een opvallende verschijning, die boven iedereen uitsteekt, een gestalte die imponeert. Als Godfried over de vrienden van het huis praat, knijpt hij prompt even zijn ogen dicht, alsof de dankbare gedachten naar boven wellen.’

Groot man, groot uitgever

“Een groot man, een groot uitgever, een groot ondernemer is overleden”, klinkt het bij de uitgeverij Lannoo, die treurt om het overlijden van Godfried Lannoo. Hij was de vader van zes kinderen en meer dan twintig kleinkinderen. Zijn echtgenote Maria overleed in juli 1997.

Het tijdstip van de uitvaartdienst is nog niet bekend. (LVA)

Meer in Krant van West-Vlaanderen, editie De Weekbode Tielt.

Hotelschool "Ter Duinen" Koksijde

Onze confraters Fernand Florizoone en Thierry Deleu fungeerden als jurylid bij de Gedichtenwedstrijd (thema "Stroom"), georganiseerd door directeur Raf Sonneville
De laureaten waren:
2de graad: Zonder titel door Lore Adons
3de graad: Levensstroming door Kevin van de Coevering
7de jaar: De Stroom van het Leven door Vincent Segers
Personeel: tegenstroom door piet lapauw

Voorstelling van het essay

Een gelukkig gedroomd arcadia

door Thierry Deleu 
over de poëzie van Fernand Florizoone

Gemeentehuis Koksijde (21.04.2012) 

Geachte heer Deleu, beste Thierry en echtgenote Ginette, Geachte heer Florizoone, beste Fernand en echtgenote Ida,

Geachte heren en dames collega's van het schepencollege, de gemeenteraad, OCMW, cultuurraad en andere gemeentelijke instanties,

Beste belangstellende vrienden van Thierry en Fernand,

Als burgemeester van Koksijde is het voor mij een waar genoegen u allen hartelijk welkom te mogen heten in de Kokpit van ons gemeentehuis ter gelegenheid van de voorstelling van Een gelukkig gedroomd arcadia, essay dat Thierry Deleu schreef over de dichtkunst van onze Koksijdse cultureel ambassadeur Fernand Florizoone.

Dames en heren, ik acht de literaire plechtigheid van vandaag zeer hoog! Samen zijn wij getuige van een sacraal moment, een artistieke hoogmis in de letterkundige beleving van de streek die wij bewonen, dankzij de schitterende verheerlijking van dichter Fernand door zijn vriend-schrijver Thierry.

Fernand en Ida, het doet ons groot plezier u nog altijd welgezind en in goede conditie te kunnen ontmoeten op bijeenkomsten die altijd heel gezellig zijn, maar die het gewone toch een beetje overstijgen.

Beste vrienden, in de voorbije jaren hebben wij de artistieke lof van Fernand al meer dan eens bezongen. Ik meen dat deze huldeblijken ook steeds terecht waren, want het palmares van Fernand is niet gering. Vorig jaar voegde hij een 16^de dichtbundel toe aan zijn rijk repertoire, waarvoor hij al meermaals gelauwerd werd. Ik herinner in dat verband aan wellicht wel de mooiste kroon op zijn werk, de vijfjaarlijkse Guido Gezelleprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.

Maar eerst even terug naar de reden waarom wij vandaag samenzijn. Thierry, afkomstig van Harelbeke, -maar na uw beroepsleven "aangespoeld" in Oostduinkerke-, heeft hier in Koksijde en Oostduinkerke, aan de Westkust en in de Westhoek in het algemeen, in relatief weinig jaren naam en faam opgebouwd als creatief auteur van eigen fictief werk, maar ook als recensent van proza en poëzie van collega-schrijvers. Het kon dan ook niet anders, Thierry, of u en uw echtgenote Ginette zouden niet alleen geestesgenoten, maar ook echte vrienden worden van Fernand en Ida.

Die band heeft nu vruchten afgeworpen, nl. het essay Een gedroomd, gelukkig arcadia dat hier voor ons ligt.

Dames en heren, wat is een arcadia? Ik probeer het even te verduidelijken.

Het imago van een idyllisch, paradijselijk land van fluitspelende herders en wulpse herderinnetjes kreeg Arcadië door de bucolische poëzie, afgeleid van het Griekse woord boukolos = herder. Het land symboliseerde in de oudheid de afwijzing van iedere vorm van stadscultuur, met haar consumptiemaatschappij, haar gewelddadige politieke en andere conflicten. Tegenover deze "corrupte" stadswereld werden de "echte" waarden gesteld: liefde voor de natuur, voor de ongekunstelde schoonheid, voor de muziek. "Arcadisch" betekent dan ook: liefelijk onbedorven, onschuldig.

De Griekse streek Arcadië kreeg de reputatie van een idyllisch geluksland, waar herders in de eenvoud van ideale landelijke omstandigheden een natuurlijk, niet door de beschaving bedorven leven zouden leiden.

Arcadië is dus een utopisch land vol bloemen, fruit en bossen, helder water, vogelzang en een eeuwige zomer. Een ideaallandschap dat er ooit moet zijn geweest…

Ooit moet zijn geweest. ? Bestaat het dan niet echt? Want Thierry gebruikt in zijn titel ook het woord “gedroomd”. ? Nochtans, het arcadia van Fernand, nl. de Westhoek, Westkust, land van zee en polders, is het een droom, of is het werkelijkheid?

Voor Fernands oeuvre geldt zeker het adagium: de dichter is zijn werk. Fernand is wat hij schept. Ik kan dat aantonen aan de hand van enkele aspecten uit zijn leven, onder de heel brede noemer: liefde voor de natuur en voor zijn streek.

- Het Florizoone-geslacht uit Veurne-Ambacht draagt sinds de jaren 1500 het Latijnse devies "Nullus sine flore fructus" op het wapenschild!

- Zijn vader Heliodoor, geboren in 1875 in Wulpen, was een "geschenk van de zon”, want dat is de vertaling van het Griekse "Heliou doron".

- Fernand ontpopte zich als een onderlegde ornitholoog, een vogeldeskundige. Hij was medestichter van Wielewaal Westhoek en was er 18 jaar secretaris van.

- Hij was ook een verwoed paardrijder en wandelaar. Uiteraard leer je de streek en de natuur te paard en te voet kennen en waarderen.

Voor Fernand is zijn geboortestreek, Veurne-Ambacht, dus een arcadia, waarover hij gedichten pleegt. Fijnzinnig en fijnbesnaard zoals hij is, creëert hij rustige, toegankelijke en gastvrije poëzie, met heel veel beeldspraak, dikwijls met een onvermoede diepte en verte. Fernand is niet de dichter van de vaak loodzware c1ausiaanse themata waarin onderliggende tragiek, noodlot en thanatos altijd doorwegen. Hij is wel de dichter van het positieve, van het absolute schone dat hij naar waarde schat en bemint. Onze geliefde streek met de zee en de polders, met steden en dorpen, -zowel in de Vlaamse als de Franse Westhoek-, is voor hem een onuitputtelijke inspiratiebron. Ook de natuur is nauwelijks uit zijn werk weg te denken: water en wind, aarde en lucht, bloemen en bomen. Het zijn de eeuwige aanwezigen in zijn poëtische parels. Daarbij slaagt hij er steeds opnieuw ook in om beeld en klank samen te smeden tot een verrassende, harmonieuze eenheid.

Tenslotte, beste vrienden, is Fernand ook een "onschuldige genieter". Hij houdt van goed gezelschap, bij een lekkere maaltijd, bij een goed glas wijn, met daarna het aroma van een druppel. Hij houdt van diepe vriendschap, aangename gesprekken die de mensen tonen zoals ze werkelijk zijn. Hij is oorspronkelijk, origineel, zoals de diepere betekenis van deze woorden is.

En hij is ook een schalkse ruiter. Hij zit nooit verlegen voor een dosis ironie, een goede grap of een ondeugende plagerij. Is dat ook de reden waarom hij zijn huis aan de Guldenvlieslaan, waar hij met Ida al 61 jaar woont, Reinaert heeft gedoopt. Voor wie er binnengaat, opgelet, of hij bakt je een poets. !

Vandaar, beste vrienden, andermaal: de dichter is zijn werk, Fernand is zijn werk, hij belichaamt zijn gedichten.

Voor Fernand is Arcadia geen droom, maar realiteit. Dat is helemaal geen kritiek op de titel van Thierry, het is gewoon mijn interpretatie, mijn vaststelling. Dat die droom werkelijkheid is, daar kunnen wij allen alleen maar gelukkig om zijn, en Fernand proberen na te volgen in zijn levenswandel. Want dan zullen wij ook in een arcadia wonen.

En dankzij die levenswijze, anders gezegd dankzij dat wijze leven, is Fernand altijd jong van hart gebleven. Straks, op 21 juli, -heel goed gemikt van vader Heliodoor en moeder Zulma-, wordt deze bewuste Vlaming 87 jaar! Beste Fernand, uw leeftijd is u niet aan te zien!

Beste dichter en cultureel ambassadeur Fernand, en lieve Ida, beste Thierry,

wij weten dat onze kunstenaars onze gemeente Koksijde en de streek koesteren als een plaats van wellness en inspiratie. Maar deze affectie is wederkerig: als bestuur koesteren wij onze kunstenaars, als dragers en gevers van esthetisch beleven.

Koksijde is altijd een inspirerende badplaats voor kunstenaars geweest: voor schilders en beeldhouwers, voor componisten, en evenzeer voor schrijvers en dichters.

En het is in die zin dat ik dit nieuwe initiatief van Thierry Deleu ten zeerste verwelkom, met mijn dank overigens aan buurman Thierry, omdat hij Koksijde weer eens op de artistieke kaart plaatst.

Dames en heren, la at me toe nog een extra woord van dank te richten aan Thierry, omdat hij eens te meer bewijst een heel groot en genereus hart te hebben voor de literatuur, niet alleen voor zijn eigen creaties, maar ook voor de scheppingen van zijn collega's.

Geachte aanwezigen allemaal, voor verdere toelichting geef ik nu graag het woord aan Thierry zelf die ons een diepere toelichting bij zijn opmerkelijk essay zal verstrekken.

Marc Vanden Bussche Burgemeester Vlaams volksvertegenwoordiger